Μου έχεις τάξει μια εκδρομή μα είναι για μας η κάθε μέρα βροχή μ’ έχει κουράσει αυτή η διαδρομή ένα τοπίο όλο όχι και μη Κι είναι η πόρτα κλειστή όμως για μένα ήσουν πάντα μια πληγή ανοιχτή μα πού ξέρεις μπορεί να ταξιδέψουμε μια μέρα ή μια νύχτα μαζί Θα `θελα ξανά να με θες θα `θελα αέρας να γίνεις να περνάω τις νύχτες που καίς το πουκάμισό μου ν’ ανοίγεις Δεν είναι η αγάπη σαν εκδρομή είναι μια μάχη που `χει και νικητή μα τι απ’ τα δύο πονάει πιο πολύ η μοναξιά πονάει ή η επαφή Μα πού ξέρεις μπορεί να ταξιδέψουμε μια μέρα ή μια νύχτα μαζί κι είναι η πόρτα κλειστή όμως για μένα ήσουν πάντα μια πληγή ανοιχτή Θα `θελα ξανά να με θες θα `θελα αέρας να γίνεις να περνάω τις νύχτες που καίς το πουκάμισό μου ν’ ανοίγεις Να `μαι φάντασμα στη σιωπή να `σαι όλα αυτά που φοβάμαι κι ύστερα με ένα φιλί μες τα χέρια σου να κοιμάμαι