Αυτή δεν λέγεται ζωή, αγάπη να ’σαι μια στιγμή και πίκρα να ’σαι χρόνος. Κοντά σου γίναν οι καημοί ατέλειωτη διαδρομή, ατέλειωτος κι ο πόνος. Ας ήτανε ο πόνος ένα τσιγάρο δρόμος για να τον περπατήσω, και φτάνοντας στο τέρμα αφού είσαι ένα ψέμα για πάντα να σε σβήσω. Ας ήτανε ο πόνος ένα τσιγάρο δρόμος. Αυτή δεν λέγεται ζωή, εσύ κατάντησες πληγή που δεν την κλείνει ο χρόνος. Κοντά σου γίναν οι καημοί ατέλειωτη διαδρομή, ατέλειωτος κι ο πόνος.