Πες μου τι είν’ αυτό που βλέπεις ουρανός ή ένας καθρέφτης κάποιου σκοτεινού σου κόσμου σχέδιο αστρικό Πες μου πού πηγαίνεις μόνος μοιάζει με χαρά ο πόνος σα γεράκι μες στα πάρτι ψάχνεις γι’ αγάπη Τώρα από μακριά νιώθεις ότι ήσουν τόσο κοντά κι ήταν τόσο απλό όλο το σκοτάδι μέσα σ’ ένα λεπτό να χυθεί ξανά όπως η μπογιά στο μικρό κουτί τι χαζό παιδί Κοίτα πώς γυρνούν τα χρόνια σε μια ασημένια ρόδα ένας κύκλος ζωδιακός από φτωχά αγόρια που κοιμούνται στους αιώνες κι ονειρεύονται εικόνες τα σημάδια που αφήνουν τα γλυκά φιλιά Τώρα από μακριά νιώθεις ότι ήσουν τόσο κοντά κι ήταν τόσο απλό όλο το σκοτάδι μέσα σ’ ένα λεπτό να χυθεί ξανά όπως η μπογιά στο μικρό κουτί τι χαζό παιδί τι χαζό παιδί Μες στο αίμα σου κυλάει ένα τρένο που σφυράει και ποτέ δε σταματάει ό, τι κι αν του πεις μόνο ο Χριστός το ξέρει κι όποιος ζήτησε ένα χέρι μες στη μαύρη εκείνη νύχτα για να κρατηθεί Τώρα από μακριά νιώθεις ότι ήσουν τόσο κοντά κι ήταν τόσο απλό όλο το σκοτάδι μέσα σ’ ένα λεπτό να χυθεί ξανά όπως η μπογιά στο μικρό κουτί τι χαζό παιδί τι χαζό παιδί