Στον ίσκιο μιας παράγκας κοιμήθηκε ένας μάγκας μάγκας πολλά βαρύς. Μα απ’ το πολύ το βάρος εβούλιαξ’ ο κουμπάρος και χάθηκε και χάθηκε στη γης. Να πω την πάσα αλήθεια εφώναξε βοήθεια, μα πού να πάει, μα πού να πάει κανείς; Πώς να σηκώσει χέρια διμούτσουνη, μπεγλέρια και βάρος, αχ, και βάρος της φωνής; Ώσπου λοιπόν μια δόση ετρέξανε καμπόσοι και φέρανε και φέραν γερανό και σώσανε τον μάγκα τον Νώντα, τον μαρμάγκα τον Καλαμα , τον Καλαματιανό.