Στίχοι
(Πόσο πολύ σ' αγάπησα)
Μυρσίνη από Χαλκίδα για Βασίλη Μπακρή στο Χαλκίδα
::kiss.:: ::kiss.:: ::kiss.:: Γιατί με πόνεσες πολύ ρε χαζό..... Και ποτέ δεν θα καταλάβεις πόσο πολύ σ'αγάπησα!!!!!!!!!!!!!!!!
summerlove από Σάμο για Μανώλη Ελευθερίου στο Σάμο
Πόσο πολύ σ'αγάπησα ποτέ δεν θα το μάθεις... Πάνε πολλά χρόνια απο τότε και ακόμα υπάρχεις μέσα στην καρδιά και το μυαλό μου. Όπου και να'σαι να΄σαι πάντα καλά καρδιά μου.
fotini από kavala για dimitri στο kavala
pote den tha to matheis...parolo pou eleges alla....
ελενη από νικαια για γιωργο στο νικαια
ποσο πολυ σ'αγαπησα....ποτέ δεν θα το μαθεις...
1998 Lyra – 4924 CD''Βασίλης Δημητρίου – Ο Μεγάλος Θυμός''
Η Κατίνα Παΐζη γεννήθηκε πριν από εκατό χρόνια στην Ανώπολη Σφακίων, έζησε, όμως, τα εφηβικά της χρόνια στο Ηράκλειο. Ορισμένα στοιχεία για την οικογένεια Παΐζη, όπως ότι μητέρα της ήταν η Ελένη Πάτερου του Γεωργίου από τα Σφακιά και πατέρας της ο Κωνσταντίνος Παΐζης από την Ιθάκη, που ήρθε ως δάσκαλος στα Σφακιά για να καταλήξει μέτοχος της βιομηχανίας καπνού «Κνωσσός-Κόσμος» με έδρα το Ηράκλειο, ήταν γνωστά χάρις στην μικρότερη κόρη Παΐζη, την ηθοποιό Αλέκα Παΐζη. Η μεγαλύτερη Κατίνα δίδασκε, πρώτα, στο διτάξιο για τα παιδιά των προσφύγων και μετά στο Πρότυπο Ηρακλείου. Και οι δυο αριστούχες του Διδασκαλείου Ηρακλείου. Το 1936, της γράφει ο Γιάννης Σκαρίμπας από την Χαλκίδα: «…Η ποίησίς σας η μελαγχολική και δειλή, έχει έναν τρόπο πολύ δικό της να μας παραπονιέται… τούτη η συλλογή διαφέρει από την άλλη, τα «Ροδοπέταλα» κατά το στερεότερο βήμα της, κατά το παθητικώτερό της θαμπό φως…» Με τον Σκαρίμπα αλληλογραφούσε από τις αρχές της δεκαετίας του ’30, όπως και με τον Βάσο Δασκαλάκη. Εκείνος, στην επιστολή του, μεταφέρει τις εντυπώσεις ολόκληρης της συντροφιάς: ο Μάρκος Αυγέρης ενθουσιάστηκε και συγκινήθηκε με τα τραγούδια της, η Γαλάτεια Καζαντζάκη την τοποθέτησε δίπλα στην βρετανή Μπάρρετ-Μπράουνιγκ και την βρήκε ακόμη καλύτερη. Μέχρι ο Θράσος Καστανάκης ενθουσιάστηκε. Μια κριτική, για την πρώτη ποιητική συλλογή της, γραμμένη με τη μορφή επιστολής,είναι ενός επιφανούς, αλλά όχι λογοτέχνη. Πρόκειται για συνάδελφό της, δηλαδή δασκάλου, του Νίκου Πλουμπίδη, ο οποίος, μεταξύ των άλλων, γράφει: «Για σένα τη νεαρά καλλιτέχνιδα Νεαρό μπουμπούκι της ζωής… Τρελό! που τραγουδάς χαρούμενα… τις ομορφιές τέλειων κόσμων. Νεαρό! που τα βλέπεις όλα ρόδινα. Κλαψιάρικο! που μοιρολογάς τα παλιά… γιατί να μη τραγουδάς το μέλλον; ο παλιός κόσμος είναι ήδη ερείπιο… γιατί εσύ νεαρό να συντριφτείς σαν ερείπιο και να μη δώσεις –σαν νέο– την πνοή σου στο χτίσιμο της νέας ζωής; Νεαρό! το μέλλον είναι μαζί μου, το μέλλον της ισότητας των όντων… Έλα!!! Έλα!!! μαζί μου θα γίνεις θείο, μαζί μου θ’ ανεβείς κει πού αξίζει στις αιθέριες ψυχές.» Παραδόξως, ο ενθουσιασμός του κομουνιστή Πλουμπίδη έφερε καρπούς. Και οι δυο αδελφές Παΐζη υπήρξαν Εαμίτισσες και αγωνίστριες της Αριστεράς. Η μικρότερη πλήρωσε τη δράση της με εξορίες, η ποιήτρια μόνο με δυσμενή μετάθεση από το Μαράσλειο στο 2ο Εξατάξιο Καλλιθέας.
_ToSodouLi_ από thessaloniki για kosmo mou... στο ...emena!
::sad.:: pote de 8a to ma8ei...
Αιώνια θα το τραγουδώ κι εσύ δε θα το μάθεις, πως οι στιγμές που μου `δωσες αξίζουν μια ζωή Πόσο πολύ σ’ αγάπησα, ποτέ δε θα το μάθεις.... Για σένα αγάπη μου που δεν θα μάθεις ποτέ πόσο σε αγαπώ, δεν μπορώ να στο πω ψυχή μου... Εσύ να είσαι καλά... ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΕ ΑΓΑΠΑΩ ΖΩΗ ΜΟΥ!!!!!
νομίζω το tsou_li τα είπε όλα.προσκυνώ.
::up.:: ::love.::
ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ::smile.:: ::smile.:: ::smile.::
<a href="http://www.youtube.com/watch?v=oIbISY-cz9M" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=oIbISY-cz9M</a>
Πόσο πολύ σ'αγάπησα ποτέ δεν θα το μάθεις... Αφιερωμένο στον Μανώλη Ελευθερίου απο την Σάμο. Πάνε πολλά χρόνια απο τότε, αλλά ακόμα υπάρχεις μέσα στην καρδιά το μυαλό μου. Όπου και να'σαι να΄σαι πάντα καλά καρδιά μου. ::love.::
poso polu s agaphsaaa... potee den 9a to ma9eis.... KALA NA PA9EIS! ::sad.::
Μου αρέσει πάρα πολύ αυτό το τραγούδι . Η ερνηνεία του Θηβαίου είναι μοναδική. Μπράβο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ::rol.:: ::rol.::
...κι όμως, και οι μεγάλοι και ανεκπλήρωτοι έρωτες κάποτε τελειώνουν... μόλις έχω εντοπίσει δικό μου σχόλιο από το 2008.. κι ακόμη, δεν είμαι καλά καλά σίγουρη σε ποιόν έρωτα απευθυνόμουν... Ο Θηβαίος όμως, διαχρονικότατος..... ::theos.:: ::love.:: ::theos.::
<a href="http://www.youtube.com/watch?v=_KaiItciJCM" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=_KaiItciJCM</a>
Αfierwmeno sthn aderfh mou giati to latreuei kai otan eixame paei sthn sunaulia tou 8hvaiou otan to eipe eixe ri3ei to klama.... ::hug.::
poli wreo0o0o0o0o0o.......!! ::up.::
poso polu s'agaphsa!!! ::love.::
όταν νιώθεις πως όλα αυτά που θα ήθελες να πεις σε κάποιον υπάρχουν σε ένα τραγούδι,το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να τον βάλεις να το ακούσει... αφιερωμένο λοιπόν, σε όλους τους ανεκπλήρωτους έρωτες........
ποσο πολυ σ αγαπω, δεν θα το μαθεις ποτε γιατι εσυ το διαλεξες. σ αγαπω. Απ' τη ζωή, απ' τη ζωή, απ' τη ζωή μου πέρασες κι αλάργεψες κι εχάθης καθώς τα διαβατάρικα κι αγύριστα πουλιά Αιώνια θα το τραγουδώ, αιώνια θα το τραγουδώ κι εσύ δε θα το μάθεις, πως οι στιγμές που μου 'δωσες αξίζουν μια ζωή Τις στιγμες που περασαμε μαζι, θα τις θυμαμαι μια ζωη
απ' τη ζωή μου πέρασες κι αλάργεψες κι εχάθης καθώς τα διαβατάρικα κι αγύριστα πουλιά αχχχχχ... τι στιχος... τι μελωδια.... πραγματικα υπεροχο τραγουδιι... ::theos.:: ::up.::
πως οι στιγμές που μου 'δωσες αξίζουν μια ζωή ::love.::
Πόσο πολύ σ' αγάπησα και θα σ' αγαπώ για πάντα.. Είσαι μέσα μου και αυτό δεν αλλάζει! Σ' αγαπώ για όσα μου έδειξες.. Σ' αγαπώ για ότι μου έβγαλες.. Σ' αγαπώ για τις στιγμές που ζήσαμε.. Πόσο πολύ σ' αγάπησα ποτέ δεν θα το μάθεις.. Αυτοί οι στίχοι με ανατριχιάζουν..