Μοιάζει η ζωή μου με γκρίζο καιρό ο χρόνος να φεύγει χωρίς να σκεφτώ φοβάμαι το νιώθω πως ότι κι αν πω το κελί της καρδιάς σου θα’ναι κλειστό Μοιάζουν κάποια φώτα χλωμά υποσχέσεις μοιράζουν κερνούν συντροφιά μια μπίρα στο χέρι κι ο νους μου πετά στης μορφής σου τη σκέψη σε θέλω ξανά Χαμογελάς κι αστράφτει ο κόσμος όλος μια ματιά σου χάνεται πάλι όμως λες πως πρέπει να φύγω να σε ξεχάσω κι όμως εγώ θα σου φωνάζω σ’ αγαπώ Τώρα μόνος πάλι γυρνώ τη ζεστή σου ανάσα ψάχνω να βρω τον φιλάς τον κοιτάζεις είστε αγκαλιά κι η καρδιά μου κομμάτια γυαλί πολλή μοναξιά... Χαμογελάς κι αστράφτει ο κόσμος όλος μια ματιά σου χάνεται πάλι όμως λες πως πρέπει να φύγω να σε ξεχάσω κι όμως εγώ θα σου φωνάζω σ’ αγαπώ