Με κλειστά τα μάτια πάντα τραγουδάω γιατί στην καρδιά μου ο Ζέφυρος φυσά. Έλα σκόρπισέ με Ζέφυρε σαν στάχτη σ’ ολονών τα βάθη τα επτασφράγιστα. Αχ ζωή μάγισσα να σε μάθω άργησα... Κάθισε κοντά μου Θάμυρι να πούμε τη χαρά του κόσμου, το παράπονο. Κάθε μέρα χάνω, χάνω το όνειρό μου και το ξαναβρίσκω όταν τραγουδώ. Αχ ζωή μάγισσα να σε μάθω άργησα... Τα τραγούδια παίρνουν κάτι απ’ την ψυχή μας και το μεταφέρουν στο στερέωμα όπου αναβοσβήνει σαν θλιμμένο πάλσαρ και το δρόμο δείχνει για τους ναυαγούς. Αχ ζωή μάγισσα να σε μάθω άργησα...