Πάντοτε έψαχνα έναν δρόμο να σε φτάσω σκυφτός μερόνυχτα σε χάρτες και βιβλία ήθελα μόνο τη σκιά σου ν’ αγκαλιάσω στου κόσμου βγαίνω τα σενά περιπολία Όλα τα σχέδια χρυσόψαρα στη γυάλα και σύ τη μάσκα σου φοράς και τα στολίδια τ’ άστρα μου στέλνουνε πανάρχαια σινιάλα κι εγώ μιας χίμαιρας μαζεύω τα ξεφτίδια Zωή σε σπούδασα και ξέχασα να ζήσω ποιος το χαμένο μου καιρό θα φέρει πίσω δε δίνει ρεύμα ότι αγαπώ και δε με σώζει τη λύση ψάχνω στο μπερντέ του Kαραγκιόζη Πάντοτε έψαχνα έναν δρόμο να σε φτάσω τρέχεις αδιάκοπα και τίποτα δεν τρέχει μα συνεχίζω κι ας βρεθώ ξανά στον άσσο κανείς δε χάνει μια ζωή που δεν την έχει Bγαίνουν στην άγραν της TV τα συνεργεία όλα είναι ζήτημα τιμής σ’ αυτόν τον κόσμο τα όνειρά μου κατεβαίνουν σ’ απεργία άσωτοι άγγελοι μου δείχνουνε το δρόμο