Φέρνει η νύχτα το πρωί κι ο ήλιος πάει να φανεί ήμουν μικρός και ξέχασα γλυκό πουλί μου σε έχασα Kλείνει τα δίχτυα του το φως κι όποιος κοιμάται μοναχός κάνει πως δεν τον νοιάζει μ’ όνειρο η μέρα μοιάζει. Tα φτερά μου ανοίγω στον αέρα ότι απομένει απ’ τη ζωή είναι μια μέρα είν’ ένας κήπος με λουλούδια και με φίδια δυό χελιδόνια που γυρνάν ξανά στα ίδια Bλέπω τις μέρες να περνούν και μες στα μάτια με κοιτούν σπίθες παλιές που ξέχασα γλυκό πουλί μου σε έχασα Kλείνει τα δίχτυα του το φως κι όποιος κοιμάται μοναχός κάνει πως δεν τον νοιάζει μ’ όνειρο η μέρα μοιάζει. Tα φτερά μου ανοίγω στον αέρα ότι απομένει απ’ τη ζωή είναι μια μέρα είν’ ένας κήπος με λουλούδια και με φίδια δυό χελιδόνια που γυρνάν ξανά στα ίδια