Αν είμαστε στο τραίνο Θησείο Πειραιά, θα σου ’βαζα στο χέρι δυο λόγια τυχερά. Κι αν έπεφτε και χιόνι εδώ στην Άνω Δάφνη, θα μπαίναμε στο "Pony" ο κόσμος να μας ψάχνει. Κι όπως θα ’πεφτε η βροχή, για φαντάσου, φορτωμένους όλους τους ερωτευμένους, σε μια τσίγκινη σκεπή, κι από πάνω ο Θεός, με τον Άγιο Βαλεντίνο, σ’ αγαπώ και δε σε δίνω κανενός. Αν είχαμε για σπίτι ετούτα τα φιλιά, ποιος θα ’γραφε τραγούδι πως είμαστε αγκαλιά; Κι αν έβγαινε φεγγάρι ψηλά στη Μεσογείων ποιος θ’ άντεχε να πάρει το δρόμο των Αγίων; Κι όπως θα ’πεφτε η βροχή, για φαντάσου, φορτωμένους όλους τους ερωτευμένους, σε μια τσίγκινη σκεπή, κι από πάνω ο Θεός, με τον Άγιο Βαλεντίνο, σ’ αγαπώ και δε σε δίνω κανενός, κι από πάνω ο Θεός, με τον Άγιο Βαλεντίνο, σ’ αγαπώ και δε σε δίνω κανενός.