Πάλι βλέπω πως ξημέρωσε στον πόνο μ’έδωσε η θύμησή σου επικίνδυνη εξάρτηση με κάθε ανάμνηση απ’τις στιγμές που ζούσα τ’όνειρο μαζί σου Πάλι η νύχτα δε περνά η σκέψη σου πονά κι εγώ απ’το μηδέν στο πουθενά Πάλι σε φέρνω στο μυαλό ξεσπάω σ’ότι βρω ν’αλλάξω τη ζωή μου δεν μπορώ Πάλι η νύχτα δε παλεύεται ούτε γιατρεύεται ό’τι πονάει όσα γύρω σε θυμίζουνε, με συγκλονίζουνε και το μαχαίρι στην πληγή ξαναγυρνάει Πάλι η νύχτα δε περνά η σκέψη σου πονά κι εγώ απ’το μηδέν στο πουθενά Πάλι σε φέρνω στο μυαλό ξεσπάω σ’ότι βρω ν’αλλάξω τη ζωή μου δεν μπορώ