Στίχοι

Ξαφνικός Έρωτας

1984

Έλα λίγο μόνο για λίγο ζω και ξαναζώ κάθε μας στιγμή σε χώρο μυστικό καρδιά μου σ’ ανταμώνω Έλα λίγο μόνο για λίγο μέσα μου σιωπή μίλα μου εσύ όλη μου η ζωή στα χέρια σου κλεισμένη Έλα λίγο μόνο για λίγο ζω και ξαναζώ κάθε μας στιγμή σε χώρο μυστικό καρδιά μου σ’ ανταμώνω Έλα λίγο μόνο για λίγο...

Εκτελέσεις

#1Βιτάλη Ελένη
▶ YouTube

❤ Αφιέρωσε αυτό το τραγούδι (σύνδεση)Ιστορικό

⚠ Αναφορά λάθους (σύνδεση)

Αφιερώσεις

14.2 από τη χώρα του ποτέ για 14.2 στο τη χώρα του ποτέ μαζί
Είναι όλα τόσο απλά?
28 Ιουνίου 2007
Ελευθερία από ... για Μάνο στο ...
Κάθε μέρα και πιο πολύ! ::yes.:: ::love.::
11 Δεκεμβρίου 2006
aris από athina για vassoulini στο athina
oλη μου η ζωη στα χερια σου κλεισμενη...ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ!!!! ::love.:: ::love.::
13 Φεβρουαρίου 2006
Gatoulis από Melissia για Glikia Griniara στο Moshato
Kourastika na to vro alla to vrika. afieromeno exeretika apo ton gatouli ton tseho. ::laugh.:: ::laugh.::
24 Αυγούστου 2005
Angel sou για Angelina mou!
ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ!!!ΚΑΛΗΜΕΡΑ!ΕΛΑ ΓΙΑ ΛΙΓΟ... ::love.:: ::love.::
20 Ιουνίου 2005

Σχόλια (20)

Συνδέσου για να σχολιάσεις. Σύνδεση

Antony Smyrnios9/3/2023
1984 Minos (2) – MSM 509
Lucy black8/4/2016
<a href="https://youtu.be/hmS4YNIO5as" target="_blank">https://youtu.be/hmS4YNIO5as</a>
μουσόφιλος30/11/2015
Τραγούδι που ακούγεται στην ταινία «Ξαφνικός Έρωτας» [1984] σε σκηνοθεσία Γιώργου Τσεμπερόπουλου με τους Μπέτυ Λιβανού, Αντώνη Θεοδωρακόπουλος, Νικήτα Τσακίρογλου. Η ιστορία της είναι διασκευή του "Talgo" του Βασίλη Αλεξάκη. ΄Ενα από τα πιο ερωτικά μυθιστορήματα της ελληνικής πεζογραφίας, που εξελίσσεται σε τρεις μεσογειακές χώρες, την Ελλάδα, τη Γαλλία και την Ισπανία, και πραγματεύεται την αδιέξοδη ερωτική σχέση μιας νεαρής παντρεμένης γυναίκας, της Ελένης, που παραδίδει μαθήματα χορού, με τον Γρηγόρη, οικονομολόγο κι επιτυχημένο στέλεχος της Ε.Ο.Κ., που ζει μόνιμα στο Παρίσι. Το μυθιστόρημα αυτό είναι το πρώτο του Βασίλη Αλεξάκη που γράφτηκε απευθείας στα ελληνικά. Εκδόθηκε στην Αθήνα, το 1980, από τις εκδόσεις «Εξάντας» και ανατυπώθηκε από τις ίδιες εκδόσεις, το 1993. Ο συγγραφέας αποδίδει πολύ καλά την ψυχολογία της ερωτευμένης γυναίκας: το νερό που δεν τολμάει να το αφήσει να τρέξει στο μπάνιο από φόβο μήπως δεν ακούσει το τηλέφωνο, την ευχάριστη διάθεση που την κάνει να βλέπει τον κόσμο με μεγαλύτερη επιείκεια, να δέχεται καταστάσεις που διαφορετικά θα της ήταν βαρετές, να βρίσκει την Αθήνα όμορφη. Χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το υπέροχο αυτό μυθιστόρημα: «Είχα ξεχάσει τι ωραία που νιώθεις όταν κάνεις έρωτα. Το σώμα μου είχε καταντήσει σαν κάτι παλιά επαρχιακά σαλόνια, θλιβερά και βουβά, με τα παντζούρια μονίμως κλειστά, τα έπιπλα σκεπασμένα μ’ άσπρα σεντόνια, σαν κάτι σαλόνια όπου δεν φαίνεται να κατοικούν παρά μόνο φαντάσματα επίπλων. Εσύ άνοιξες τις πόρτες και τα παράθυρα κι ένιωσα να με διαπερνά ένα γλυκύτατο καλοκαιρινό αεράκι. Ήταν μεσημέρι. Ανακάλυψα γύρω μου ένα θεόρατο κήπο με μυριάδες πουλιά. Θυμάσαι τι γέλια κάναμε; Ίσως γι’ αυτό να γράφω, για να επιζήσει κάτι απ’ όλα αυτά, για να μην τ’ αρπάξει όλα ο χρόνος. Προσπαθώ κάτι να του κλέψω, έστω μερικές στιγμές. Ό,τι θυμάμαι. Στο τέλος θα μας πάρει ως και τις αναμνήσεις μας. Θα είναι σαν να μην έχουμε ζήσει καν. Ίσως δεν θα ’πρεπε να βασίζομαι τόσο στις λέξεις… Τα πλήκτρα της γραφομηχανής, σε τέσσερις σειρές όπως είναι, μοιάζουν με κερκίδες σταδίου όπου κάθονται φρόνιμα τα γράμματα». ......(Η τελευταία παράγραφος) Κοίταξα ψηλά στον ουρανό που ήταν ακόμη φωτεινός. Είδα τα πουλιά που κάθονταν στα σύρματα του ηλεκτρικού. Τόσες και τόσες φορές έχω δει τα πουλιά στα σύρματα του ηλεκτρικού, πρώτη φορά πρόσεξα ότι τα σύρματα ήταν πέντε κι ότι τα πουλιά έμοιαζαν με νότες μουσικής. [από το Palmografos.com. της Γιόλας Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου]