Άβυσσος, παράδεισος μαζί σου κάθε φυλακή μια στροφή, καταστροφή δική σου κι όμως στέκω εκεί. Έγραψα στα σύννεφα μην κλαις νά `ρθουνε βροχές να σβήσεις ενοχές. Βλέμμα μου, αίμα μονάχα στάζεις κόκκινο βαθύ. Μίσος μου, ίσως μ’ αγάπη μοιάζεις που όμως δε θά `ρθει. Έγραψα στα σύννεφα μην κλαις νά `ρθουνε βροχές να σβήσεις ενοχές. Πάλεψα, άναψα όλα τα φώτα μη μου φοβηθείς. Άντεξα, άνοιξα κάθε πόρτα νά `ρθεις να με βρεις.