Στάχτες έκανα τα χρόνια που μαζί σου έχασα, φλόγες άναψα στα χιόνια και μετά σε ξέχασα. Ο άνθρωπος αγάπη μου όλα τα συνηθίζει, γίνεται πάλι άνθρωπος και όσο ζει ελπίζει. Άσπρη νύχτα ζωγραφίζω τη φορώ πουκάμισο, κι’ έχω μάθει να κερδίζω σε αγώνα άνισο.