Ποια μουσική περπατάει στο πλάι σου ποια πυρκαγιά στα μαλλιά. Ποια σιωπή καταπίνει τα λόγια μου και ψυθιρίζω φιλιά. Κάψε τις νύχτες μου, σβήσε τις μέρες μου, κάνε το χρόνο στιγμή. Ό,τι ευχήθηκα κι ό,τι φοβήθηκα είναι καιρός να φανεί. Σαν βροχή που πέφτει στα φύλλα στα μαλλιά, στο πρόσωπο κυλά, σαν βροχή σε θέλω απόψε να βραχώ, ως τη ρίζα της φωνής, γέλιο μου. Στη φωτιά που μέσα μου καίει μια φωνή γελάει και κλαίει, στη φωτιά θα πέσω μαζί σου να σωθεί ό,τι είναι δυνατό, γέλιο μου, φλόγα μου φλόγα μου. Ποια μουσική δυναμώνει στο βλέμμα σου κι όλα χορεύουν γλυκά. Ποιος πυρετός ανεβαίνει στο αίμα μου και κοκκινίζει ξανά. Κάψε τις νύχτες μου, σβήσε τις μέρες μου κάνε το χρόνο στιγμή. Ό,τι αγάπησα κι ό,τι παράτησα είναι καιρός να κριθεί.