Στίχοι

Φίλε

1982

Ποιος είσαι, φίλε δε σε ξέρω, φίλε πες μου τ’ όνομά σου άλλα λόγια δε ρωτώ απόψε. Τσιγάρο, φίλε τη φωτιά σου δώσ’ μου κάθισε κοντά μου λίγο έτσι για να ζεσταθώ απόψε. Κι αν κλάψω, φίλε θα `ναι που `μαι μόνη και φοβάμαι, Θέ μου δείχνω μα δεν είμαι δυνατή. Τα φώτα σβήσε και την πόρτα κλείσε πλάι σου θα πέσω πέτρα στο νερό και ας χαθώ απόψε. Τρομάζω, φίλε φλόγα η ματιά σου, άγγελε της νύχτας στις φτερούγες σου θα μπω απόψε. Ρωτάς ποια είμαι ποια στ’ αλήθεια είμαι να που κάποιο ψέμα πρέπει να βρω πάλι για να πω απόψε. Μη φεύγεις, φίλε λίγο ακόμα μείνε πώς φοβάμαι, Θέ μου δείχνω μα δεν είμαι δυνατή. Αντίο, φίλε μόνη τώρα μένω κάποιο τρόπο θα βρω για να ξεχαστώ και πάλι απόψε, φίλε.

Εκτελέσεις

#1Τσανακλίδου Τάνια
▶ YouTube

Αγαπημένο ❤ Αφιέρωσε αυτό το τραγούδι (σύνδεση)Ιστορικό

⚠ Αναφορά λάθους (σύνδεση)

Αφιερώσεις

alex για Paul
τόση ώρα ψάχνω..... Αυτό που ήθελα δεν το βρήκα, αλλά κι αυτό είναι πολύ καλό!!! ::smile.:: ::smile.::
12 Οκτωβρίου 2005
panathinaikoula για Argyrh
aderfouli :((((( ::oh.:: ::oh.::
9 Μαΐου 2004
antria για georgia
georgina mu xronia sou polla k eutixismena s agapo poli .......to filaraki sou ::love.:: ::love.::
17 Ιανουαρίου 2004

Σχόλια (15)

Συνδέσου για να σχολιάσεις. Σύνδεση

μουσόφιλος14/1/2019
Γαλλικής φινέτσας τραγούδι, όπως τα μισά ή και περισσότερα του Γιάννη Σπανού, με την Τάνια Τσανακλίδου να το σφραγίζει με τη φωνή της. Οι στίχοι του Καρνάτσου πιάνουν αδρά τη συντονισμένη θλίψη – εκείνα τα blue μοτίβα του '80, που, έκτοτε, πάντα θα μας καταδιώκουν. Νύχτα, ερημιά, βόλτες στα μπαρ, φώτα νέον, κουβέντες που τελειώνουν πριν αρχίσουν... και φιλίες που ανατέλλουν και σβήνουν ενόσω αδειάζουν τα ποτά και ξεχειλίζουν τα τασάκια. Η μοναξιά και η ανάγκη της συντροφιάς στο «Φίλε» μπορεί να έχουν γυναικεία αφετηρία, όμως και η αντρική δεν είναι πολύ διαφορετική... Πηγή: <a href="http://www.lifo.gr" target="_blank">www.lifo.gr</a>
tsigaro8614/1/2009
αχ φιλε. . . Μη μας πληγωσεις φιλε. . . Νικολα αν μαθαινες ποσο σ'αγαπησα θα τρομαζες. . (Νικος)
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕ ΧΑΘΗΚΕ25/7/2008
Υπεροχη ερμηνεια.
necro1211/5/2008
Πολύ ωραίοι στίχοι. Η καταπληκτική ερμηνεία της Τσανακλίδου σε κάνει να τους ζεις... από τον πρώτο ως τον τελευταίο. Όσο για τη μουσική του Σπανού, είναι απλά υπέροχη. Σ' αυτό το τραγούδι αποτυπώνεται η ανάγκη μας για μια συντροφιά, έστω άγνωστη. Μια ανάγκη, που όσο οι καιροί αλλάζουν θεριέυει. Αντίθετα οι συντροφιές λιγοστεύουν.