Άκου πώς κλαίει ο μπαγλαμάς, κλαίει, κορίτσι μου, για μας. Δάκρυ τα τέλια στάζουνε, οι δρόμοι μας αλλάζουνε. Αναστενάζει ο μπαγλαμάς, δεν ήταν η χαρά για μας. Πώς να ταιριάξω μ’ άλληνε ψεύτικε κόσμε γυάλινε;