Περνούν οι μέρες, περνούν οι ώρες Γίνεσαι χθες που ξεμακραίνει… Μέσα στο τώρα, άδειες οι ώρες Κι η απουσία σου ζωγραφισμένη!... Γύρω κοιτάζω κι αναρωτιέμαι Ήτανε όνειρο, ήτανε ψέμα; Δε σε δικάζω μα συλλογιέμαι, Πόσο το αγάπησα αυτό το βλέμμα! Ρεφραίν Σέρνω το βήμα μου, άδειες οι στράτες, Κι αυτά τα νιάτα … πήγαν χαμένα, Μες τη ζωή μου παντού διαβάτες… Και κάποια γεύση πικρή από εσένα!...