Στη Γλυφάδας τα βραχάκια τα σκαλάκια εκεί αράζω με λοιπά μελαγχολάκια νιώθω τα πάντα σκοτεινά πίσω απ’ τη φράντζα ψάχνω να βρω για να πηδήξω μια ταράτσα Αυτός ο κόσμος άλλωστε δε με εκφράζει κλείνω τα μάτια και ανοίγω που είναι το γκάζι αχ έλα βγάλε απ’ τη μίζερη ζωή μου απ’ τη γραβάτα μου τη μαύρη την ψυχή μου Ας τη μαζέψουν τη χαρά από το δήμο μη μου γελάς, μη μου κολλάς γιατί είμαι emo Μάτια αναμμένα με απόγνωση και θλίψη πίνω χυμούς απ’ το ψυγείο που `χουν λήξει νιώθω μια πλήξη κάνω piercing στα χειλάκια φοβάμαι μήπως μου την πέσουν καγκουράκια Παντελονάκια με ασπρόμαυρη σκακιέρα μ’ απογοήτευση τη βγάζω όλη μέρα αχ έλα βγάλε με απ’ τη μίζερη ζωή μου απ’ τη γραβάτα μου τη μαύρη την ψυχή μου