Κάστρο χαμηλό στην άμμο πάνω την υγρή Νύχτα το πουλώ και λέω στο κύμα κάν’ το γη! Βότσαλα γυμνά για να `ρθει ο κόσμος διακοπές κι ύστερα αρχινά και βγάζει η θάλασσα σιωπές Αγάπη μου είμαστε ένοχοι αγάπη μου και λίγοι Κι η νύχτα η πανέμορφη λεφτά ζητάει να φύγει Γόνατα βαριά στη γέννα του άσπρου φεγγαριού μέσα μου σκουριά κι εκείνη η γεύση του σταριού Έναστρος γκρεμός για να γκρεμίζεται η βράδυά κι έγειρε λαιμός σ’ ενα τραπέζι καρυδιάς Αγάπη μου είμαστε ένοχοι αγάπη μου και λίγοι Κι η νύχτα η πανέμορφη λεφτά ζητάει να φύγει