Έφυγα μ’ όλα τα πανιά για το ταξίδι του νοτιά κι έχω για πλώρη τα όνειρά μου, ένα κορίτσι στην καρδιά μου και για πυξίδα τα πουλιά. Για τον παλιό μου τον καημό έριξα γράμμα στο νερό να ταξιδέψει με το κύμα, έριξα πίσω μου το κρίμα και πάω πρίμα στον καιρό. Άφησα πίσω μου πληγές στις πολιτείες τις πικρές που μού `χαν γίνει μαύρο μνήμα, άνοιξ’ η πλώρη μου το βήμα και πάω πέρα απ’ τον καημό. Έφυγα μ’ όλα τα πανιά και μ’ οδηγό τη λησμονιά καί `να κορίτσι στην καρδιά μου, έχω τα μάτια της κοντά μου και συντροφιά μας τα πουλιά.