Στ’ ακρογιάλι με βαρκούλα σαν περνούσα από τη Χιο, είδα κόρη Χιωτοπούλα που πλενόταν στο γιαλό. Είχε μάτια δυο ζυμπούλια, δυο χειλάκια κοραλλιά και μου σκλάβωσ’ η μικρούλα, μια για πάντα την καρδιά. Έχω πλούτη μεγαλεία, Χιωτοπούλα μου, χρυσή, θα σε κάμω μια κυρία μέσα σ’ όλο το νησί. Και μου λέγει: "Έχω μάνα και πατέρα στο χωριό, τρέχα αγόρι μου και πέστο, γιατί σ’ αγαπώ κι εγώ"!