Σαν της αυγής την ομορφιά έχει το πρόσωπό σου κι όποτε ξημερώνομαι, θαρρώ πως είμαι ομπρός σου. Στην πρωτοχάραξη τσ’ αυγής, ο νους σου δεν το βάνει, τα μάτια μου δεν τα βαστώ και τρέχουνε ποτάμι.