Εγώ με τις ιδέες μου κι εσείς με τα λεφτά σας, νομίζω πως τα θέλετε μονά ζυγά δικά σας, δε θέλω την κουβέντα σας ούτε τη γνωριμιά σας. Θα χτυπήσω εκεί που σας πονάει, κανένα δε θα αφήσω εμένα να κερνάει. θα με χρίσω ιππότη και τζεντάι και άμα ξεμεθύσω σας λέω και γκοντμπάι. Και οι θεοί σαν πείθονται εάν υπάρχει ανάγκα, για πόλεμο δεν έκανα ποτέ εγώ το μάγκα και ούτε νεροπίστολο δεν έχω στην παράγκα. Θα τραβήξω το δρόμο μου όσο πάει κανένα δε θα αφήσω εμένα να κερνάει, Θα απολύσω κι όποιον με περιγελάει, χιλιάδες δυο αλήθειες ο πόνος μου γεννάει. Εγώ στα δίνω έτοιμα κι εσύ τα θες δικά σου λιγούρα που σε έδερνε παρ’ όλα τα λεφτά σου και ούτε στο νυχάκι μου δε φτάνει η αφεντιά σου. Δε σε παίρνει εμένα να κοιτάξεις χωρίς καμιά ουσία εσύ θα τα τινάξεις. Είσαι θύμα του νόμου και της τάξης δεν ξέρεις καν το λόγο για να με υποτάξεις