Κάμε ουρανέ τση λησμονιάς η μπόρα να ξεσπάσει, να περιλούσει τα πουλιά που ‘χουνε ταίρι χάσει. Χρόνε που γιαίνεις τσι πληγές δώσ’ μου κι εμέ βοτάνι, διώχνε τσι μέρες σου γοργά, ο πόνος μου να γιάνει