Δεκαπέντε μέρες και δεκαπέντε νύχτες είναι που`χεις φύγει κι είμαι μοναχός, δεκαπέντε μέρες και δεκαπέντε νύχτες κλαίω και χτυπιέμαι και λιώνω ο φτωχός. Δεκαπέντε μέρες δεν πάω στη δουλειά μου δεκαπέντε νύχτες έχω να κοιμηθώ, σ`έχασα για πάντα από την αγκαλιά μου ξαναγύρνα πίσω γιατί θα τρελαθώ. Πήρες τη χαρά μου, σαν έφυγες, μαζί σου κι άφησες τον πόνο να`χω στην καρδιά, δεκαπέντε μέρες να είναι η ζωή σου μια κατάρα τέτοια σου εύχομαι βαριά.