Είν’ ένα παράθυρο εκεί στη γειτονιά μου
που είναι η αγάπη μου μέσα εκεί κρυμμένη
κι όταν το ανοίγει αυτή, προχωρεί και βγαίνει
τότε ανοίγει διάπλατα κι η κλειστή καρδιά μου
είν’ ένα παράθυρο εκεί στη γειτονιά μου
Είν’ ένα παράθυρο εκεί στη γειτονιά μου
σ’ ένα σπίτι φτωχικό με φτωχό μπαγιάζι
που για μένα ολόχρυσο είν’ αυτό παλάτι
γιατί χρόνια μέσα εκεί κάθεται η καρδιά μου
είν’ ένα παράθυρο εκεί στη γειτονιά μου
Είν’ ένα παράθυρο εκεί στη γειτονιά μου
που μια νύχτα σκοτεινή θάμπω μάνι μάνι
κι απ’ το παραθύρι αυτό που μ’ έχει τρελάνει
θα με δείτε γρήγορα με στεφάνι γάμου
είν’ ένα παράθυρο εκεί στη γειτονιά μου
Ενα θεατρικό τραγούδι,από τη σάτιρα σε δυο πράξεις "Άνθρωποι και παλιάνθρωποι" στο θεάτρο Κυβέλη ,που ανεβηκε τον Δεκέμβρη του 1957.
Στη δισκογραφια βγηκε σε 45ρι,στην HMV (7 PG-2856) ,που κυκλοφορησε στις 10--1--1961 .