Τι θέλεις μάνα δυστυχισμένη κι όλο το χάρο παρακαλείς, είν η καρδιά του σκληρή σαν πέτρα κι ό,τι κι αν κάνεις δεν τον συγκινείς. Πόσες μανάδες δεν έχουν κλάψει μπροστά στο χάρο γονατιστές, δεν είσ`η πρώτη εσύ μανούλα δε μας λυπάται όσο κι αν κλαις. Πόσους μας πήρε από το σπίτι κοίταξε μάνα καταστροφή, μην περιμένεις από το χάρο φτώχεια κι ορφάνεια να λυπηθεί.