Η πόλη άναψε τα φώτα της και φεύγει μ’ ένα τρενάκι λούνα παρκ στο πουθενά, σαν το κορμί σου που απ’ τα χέρια μου ξεφεύγει κι αναζητάει σε ξένα χέρια την χαρά. Τα μάτια σου έκλεισες και μ’ άφησες απ’ έξω άλλη μια νύχτα θα τη βγάλω στη βροχή, όλα για πάρτη σου κι απόψε θα τα παίξω και δε με νοιάζει τι θα φέρει το πρωί. Μεταμορφώνεσαι σαν μέδουσα στους δρόμους κι εγώ τα χίλια πρόσωπα σου ακολουθώ, στου έρωτά σου υποτάσσομαι τους νόμους και λίγα ψίχουλα μονάχα σου ζητώ. Τα μάτια σου έκλεισες και μ’ άφησες απ’ έξω άλλη μια νύχτα θα τη βγάλω στη βροχή, όλα για πάρτη σου κι απόψε θα τα παίξω και δε με νοιάζει τι θα φέρει το πρωί.