Ο ταχυδρόμος πέθανε... ...ήταν παιδί στα δεκαεφτά που τώρα έχει πετάξει Ποιος θα σου φέρει αγάπη μου το γράμμα που `χα τάξει; Και σαν πουλί που πέταξε η πικραμένη του ζωή, πέταξε πάει και του `φυγε η δροσερή πνοή Ποιος θα σου δώσει αγάπη μου το τελευταίο φιλί μου; Ο ταχυδρόμος πέθανε στα δεκαεφτά του χρόνια κι ήταν αυτός η αγάπη μου, η κουρασμένη του σκιά τώρα πετά στα κλώνια, φέρνει δροσιά στ’ αηδόνια Ποιος θα σου δείξει αγάπη μου πού `ναι του ονείρου ο δρόμος αφού πεθάναμε μαζί εγώ κι ο ταχυδρόμος;