Ζούμε σ’ ένα κόσμο που `χει πάθει βλάβη μοιάζει με καράβι δίχως μηχανή Κι ίσως αν οι βλάβες δεν διορθωθούνε να τον καταπιούνε οι ωκεανοί Δε μ’ ενδιαφέρει αν η γη γυρίζει και γιατί γυρίζει με ρυθμό αργό Κι αν θα σταματήσει δε μ’ ενδιαφέρει μου κρατάς το χέρι και γυρίζω εγώ Είσαι αυτό που θέλω το `χω καταλάβει είσαι ό,τι μ’ ανάβει και με λειτουργεί Ο δικός μου κόσμος το γλυκό σου στόμα το ζεστό σου σώμα η δική μου γη Κάτι λέει συμβαίνει με της γης τη σφαίρα μέρα με τη μέρα χάνει μια στροφή Κι ίσως σταματήσει αν δεν βρουν τα λάθη και μοιραία θα `ρθει η καταστροφή Δε μ’ ενδιαφέρει τι θα πάθει ο κόσμος κι αν χαθεί συντόμως δε μ’ απασχολεί Κι έστω κι αν βουλιάξει τι με νοιάζει εμένα τώρα έχω εσένα και μου πάει πολύ Είσαι αυτό που θέλω το `χω καταλάβει είσαι ό,τι μ’ ανάβει και με λειτουργεί Ο δικός μου κόσμος το γλυκό σου στόμα το ζεστό σου σώμα η δική μου γη Δε μ’ ενδιαφέρει αν η γη γυρίζει και γιατί γυρίζει με ρυθμό αργό Κι αν θα σταματήσει δε μ’ ενδιαφέρει μου κρατάς το χέρι και γυρίζω εγώ