Πρώτες σταγόνες της βροχής άδικα πρόσμενα να ’ρθεις, το τρένο το νυχτερινό έφτασε πάλι αδειανό. Τρένα στους σταθμούς λησμονημένα όλα μου τα όνειρα δεμένα το χαμόγελό σου καρτερούν, καρτερούν τα δυο μάτια σου που λαχταρούν. Πρώτες σταγόνες της βροχής στο δρόμο της επιστροφής δάκρυσα μ’ αναστεναγμό να ’ξερες πόσο σ’ αγαπώ. Τρένα στους σταθμούς λησμονημένα όλα μου τα όνειρα δεμένα το χαμόγελό σου καρτερούν, καρτερούν τα δυο μάτια σου που λαχταρούν.