Σ’ είδα και δε μου μίλησες Έγειρες κι άλλον φίλησες Νόμιζες στ’ αλήθεια θα πονέσω Νόμιζες στα πόδια σου θα πέσω Όμως εγώ πια, ξέρε το Βρήκα κρασί εξαίρετο Κι έτσι μου μένει για ερωμένη Η μισή που μ’ ανασταίνει Σαν το κρασί δεν είσαι συ, ό,τι κι αν λένε Δεν έχει μάτια το κρασί να ψευτοκλαίνε Και την αγάπη δεν πουλά μα τη χαρίζει Κι αν καμιά γυναίκα σ’ άφησε Για δέκα το κρασί αξίζει Στη γειτονιά σου πέρασα Κάποιες παρέες κέρασα Μη θαρρείς πως το `κανα για σένα Βήματα με φέραν μεθυσμένα Κι αν μες στο κέφι ξέσπασα Και τα ποτήρια έσπασα Μην το νομίζεις πως είσαι αιτία Έτσι το `κανα για αστεία Σαν το κρασί δεν είσαι συ, ό,τι κι αν λένε Δεν έχει μάτια το κρασί να ψευτοκλαίνε Και την αγάπη δεν πουλά μα τη χαρίζει Κι αν καμιά γυναίκα σ’ άφησε Για δέκα το κρασί αξίζει