Εκεί στο Νότο που τρίζει ο θάνατος κι η αγάπη κάνει κρότο σαν άδειο κάθισμα ταξίδεψα για χρόνια ψάχνοντας να βρω το κατάλληλο κορμί Εκεί στα φώτα εύρισκε η νύχτα τα σημάδια της τα πρώτα είχα ξεμείνει από τσιγάρα και συμπόνια και συ με κέρασες καπνό μ’ ένα φιλί Ποια πόλη, ποια χώρα ποια θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα σωπαίνεις, θυμάσαι και μεθυσμένη μες τον ύπνο σου γελάς Ποια πόλη, ποια χώρα ποια θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα Εκεί στο Νότο εκεί μου κλήρωσε ο έρωτας στο Λόττο κουλουριασμένος σαν τη σαύρα στη σκιά του σαν νόμισμα έπεφτα στο μαύρο σου βυθό Χλωμά καντήλια άναβε η φτώχεια σου τα τάιζε με ζήλεια μα συλλαβίζαν σ’ αγαπώ τα βογγητά σου σαν ένα άρρωστο στην κούνια του μωρό Ποια πόλη, ποια χώρα ποια θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα σωπαίνεις, θυμάσαι και μεθυσμένη μες τον ύπνο σου γελάς Ποια πόλη, ποια χώρα ποια θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα