Τι κι αν σε βλέπω, τι κι αν το χέρι μου αγγίζεις καμιά φορά νομίζω σαν όνειρο πως θα μου σβήσεις και θα μ’ αφήσεις μες στο σκοτάδι και θα πνιγώ στης μοναξιάς το βαθύ το πηγάδι. Φοβάμαι καμιά φορά που σε κρατώ αγκαλιά πως αν ανοίξω τα μάτια μου θα ‘χω χέρια αδειανά, θα μου λείπεις ξανά, θα σε ψάχνω αλλά δε θα σε βρίσκω, ψυχή μου, σ’ αυτή τη γη πουθενά. Γιατί να μη μπορώ μες στα φιλιά σου να μένω, να κλαίω, να χαίρομαι εκεί μέσα και ποτέ να μη βγαίνω, και να μην έχω αυτό το φόβο πως ό,τι ζήσαμε μαζί ήτανε μια στιγμούλα μόνο. Κρυώνω κι όμως δεν έχει χειμώνα φέρνω στο νου μου ξαφνικά τη ζεστή σου εικόνα κι είναι όπως πρώτα, είσαι στο πλάι μου, είσαι ο ήλιος μου ξανά και ξανά το φεγγάρι μου. Έλα, μη φεύγεις, μείνε αυτή τη φορά κουράστηκα να δακρύζω, κουράστηκα αρκετά. Σκέψεις περνάνε και με πονάνε και δε στο κρύβω, γλυκιά μου, ότι ακόμα φοβάμαι. Φοβάμαι μήπως μια μέρα θα χαθείς και μείνω μόνη στη μοναξιά μου. Φοβάμαι μήπως μια μέρα μ’ αρνηθείς και μείνει άδεια η αγκαλιά μου. Κάθε φορά που μου λείπεις ένα αστέρι πεθαίνει κι είναι ο ουρανός μου ζεστός και η ματιά μου θλιμμένη, κανείς δεν καταλαβαίνει, νιώθω μόνος στο πλήθος τους μιλάω γι’ αγάπη, μα αυτοί μου λένε για μίσος. Ίσως κάποια μέρα στη θέση μου να ‘ρθουν με το τραγούδι μου αυτό να καταλάβουν μπορούν. Μα δεν πειράζει, εσύ μου φτάνεις η μεγαλύτερη κατάρα ό,τι αγαπάς να χάνεις. Μια χάρη ζήτησα κι εγώ απ’ το Θεό να σε φέρει εδώ κοντά μου λίγο για να σε δω κι αυτός με έσωσε, μάλλον θα μ’ ένιωσε κι απ’ τον Παράδεισο, μικρή μου, μέσα στην κόλασή μου σ’ έστειλε. Μα είναι ανυπόφορα εδώ καμιά φορά φοβάμαι δε θα τ’ αντέξεις και θα μου φύγεις μακριά. Μα όπως και να ‘χει, κράτα ένα δάκρυ αυτό που κύλησε ξανά απ’ του ματιού μου την άκρη. Μέσα εκεί να με ψάχνεις όταν θες, όταν με έχεις ανάγκη κι είναι πολλές οι πληγές και θα εμφανίζομαι, κοντά σου θα ‘μαι κι όσο θα είμαστε μαζί πλέον δε θα φοβάμαι. Φοβάμαι μήπως μια μέρα θα χαθείς και μείνω μόνη στη μοναξιά μου. Φοβάμαι μήπως μια μέρα μ’ αρνηθείς και μείνει άδεια η άγκαλιά μου. Φοβάμαι, φοβάμαι, φοβάμαι φοβάμαι, φοβάμαι, φοβάμαι τη μέρα που θα φύγεις…