Στο πάτωμα τα ρούχα σου αδειανά μετάξια του κορμιού σου είναι φτερά τ’ αγγίζω κι είν’ ο κόσμος σου ξανά που επιστρέφει Τα χείλη σου το σχήμα του κορμιού η αγάπη σου που απλώθηκε παντού η αγάπη που δε θέλησα αλλού να δοκιμάσω Η αγάπη έχει τη μορφή και τ’ όνομά σου έχει τα χείλη λέει τα λόγια τα δικά σου πάντα γελάει με το χρώμα της φωνής σου κι έχει τη γεύση από την πίκρα της φυγής σου Η αγάπη έχει τη μορφή και τ’ όνομά σου έχει τα χείλη λέει τα λόγια τα δικά σου πάντα γελάει με το χρώμα της φωνής σου κι έχει τη γεύση από την πίκρα της φυγής σου Τα χείλη σου.......