Τι Θείο πράγμα που είν’ το φως του ήλιου, σαν γέλιο φίλου, χέρι που σ’ αγγίζει, τι Θείο δώρο, γλυκιά που είν’ η αγάπη, το μέγα κάτι στη ζωή που αξίζει. O sole mio, δώρο στη γη μεγάλο είσαι σαν τη ζωή, τι πράγμα, τι πράγμα Θείο που `ν’ η ζωή, που `ν’ η ζωή. Κι εσύ πώς λάμπεις στο γαλανό της μέρας, στο φως της σφαίρας σ’ άσπρο γαλαξία, αγαπημένη, μείνε εδώ κοντά μου, δίνεις, καρδιά μου, στον κόσμο εσύ αξία. O sole mio, δώρο στη γη μεγάλο είσαι σαν τη ζωή, τι πράγμα, τι πράγμα Θείο που `ν’ η ζωή, που `ν’ η ζωή, που `ν’ η ζωή, που `ν’ η ζωή.