Χτύπησες χαράματα το παράθυρό μου ήρθες και μου μίλησες πρώτο βάσανό μου κι εγώ σ’ αγκάλιασα πριν να βγει ο ήλιος, ήσουν κι είσαι μάτια μου ο πιστός μου φίλος. Επάνω μου έχει η ζωή μπετό και δικαιώματα σ’ ευχαριστώ που γύρισες κοντά μου ξημερώματα. Πόσο ταπεινώθηκα, είπα να ξεχάσω δεν περίμενα ποτέ πως θα σ’ αγκαλιάσω και `κλαψα και πότισα δάκρυ το φιλί σου η καρδιά κι η αγάπη μου είναι πια δική σου. Επάνω μου έχει η ζωή μπετό και δικαιώματα σ’ ευχαριστώ που γύρισες κοντά μου ξημερώματα.