Χάνομαι χωρίς ελπίδα μέρα νύχτα στη Χαλκίδα στο δικό σου το περίπου και στα ρεύματα του Ευρίπου. Η ψυχή μου θα σαλπάρει στα νερά τα σκοτεινά η παλίρροια θα με πάρει και δε θα με δεις ξανά! Περπατώ στην παραλία γίνομαι του κόσμου λεία ναυαγός χωρίς σανίδα που κι απόψε δε σε είδα! Ξέρω πως δεν έχω ελπίδα εδώ πέρα στη Χαλκίδα οι τρελοί μείναμε λίγοι κι ο Σκαρίμπας έχει φύγει.