Πες μου τι ζητάς στους σταθμούς που αγάπησες ό, τι κι αν σου πουν οι πυξίδες δείχνουν πάντα το βοριά Αν δεν προδωθείς απ’ τα χνάρια που άφησες δε θα λυτρωθείς αν γυρίζεις στα λημέρια της πληγής Τα ντουμάνια στου τρένου τις γραμμές σου δείχνουνε το χθες θες δε θες Στα λιμάνια των φάρων οι ριπές ανάψανε φωτιές αχ μην κλαις Αν χαθείς ξανά στης καρδιάς τον μαχαλά Κάπου εκεί κοντά Μεθυσμένη περιμένει μια σκιά Βάλσαμο γλυκό Θα `μαι δίπλα σου εγώ χάρτης που διψώ το μελάνι της πορείας σου να πιω