Αν δουλεύουμε σαν σκλάβοι στη ζωή κι αν τα πίνουμε μονάχοι ως το πρωί και δακρύζουμε οι εννιά πό τους δέκα όλα για τη γυναίκα, και δακρύζουμε οι εννιά πό τους δέκα όλα για τη γυναίκα. Αν πονάμε όλοι, πλούσιοι και φτωχοί, κι αν ο πόνος μας πληγώνει την ψυχή και περνάμε στεναχώριες δέκα δέκα όλα για τη γυναίκα, και περνάμε στεναχώριες δέκα δέκα όλα για τη γυναίκα. Αν τα χείλη μας σφραγίζει η σιωπή κι αν κλειστήκανε λεβέντες στο Δαφνί και ρημάζουμε οι εννιά από τους δέκα όλα για τη γυναίκα, και ρημάζουμε οι εννιά από τους δέκα όλα για τη γυναίκα.