Η Μαρίνα μου γεννήθηκε μες σ’ ένα τριαντάφυλλο που το `καψε ο κεραυνός μια νύχτα. Η αγάπη μου μεγάλωσε μες σ’ ένα σπίτι από χαρτί που το `σκισαν ο άνεμος και μια θολή βροχή. Η αγάπη μου με κοίταξε μέσα από πράσινο γυαλί και είδε ένα σύννεφο χλωμό. Περπατήσαμε μαζί κι ήμαστε μια σκιά σε μια λίμνη μακρινή που `χε μαύρα νερά και όνειρα. Η αγάπη μου μ’ αγάπησε πάνω σε πέτρες και πηλό και γέλασε στο δειλινό σκληρά. Η αγάπη μου πολέμησε και νίκησε όλους τους εχθρούς κι ο κόσμος την αγκάλιασε με μια κρυφή φωτιά. Πάει η Μαρίνα μου, κρεμάστηκε από τα αστέρια του ουρανού γιατί ένα βράδυ ξέχασα ένα φιλί.