Ω! τα μάτια, τα μάτια σου που όλο χρώματ’ αλλάζουν, με γητεύουν τα μάτια σου και βαθιά με σπαράζουν. Μες στα χέρια τα χέρια σου τα γερά, τ’ ατσαλένια, τρεμουλιάζουν τα χέρια μου σαν πουλιά λαβωμένα! Και το σώμα, το σώμα σου, νευρικό κι ανδρειωμένο, πώς το λιώνει το σώμα μου το βαριά κουρασμένο.