Ο κυρ Θάνος πέθανε παραπονεμένος ώρα δυο στο καπηλειό του Χατζηθωμά. Τελευταία πέρναγε φτώχειες ο καημένος κι είχε βάλει ενέχυρο και τον μπαγλαμά. Τον μπαγλαμά, τ’ αδέρφι του που τού `φτιαχνε το κέφι του ενέχυρο τον έδωσε και ο κυρ Θάνος έσβησε. Κάποιος αν του πλήρωνε κάτι λίγα χρέη θα `χε τ’ οργανάκι του, θα `ταν στη ζωή. Μα κανείς δεν ρώτησε, τάχα γιατί κλαίει. Τον καημό του αλλουνού ποιος τον εννοεί; Τον μπαγλαμά, τ’ αδέρφι του που τού `φτιαχνε το κέφι του ενέχυρο τον έδωσε και ο κυρ Θάνος έσβησε.