Ποιος το `πε πως παντοτινά στον κόσμο αυτόν θα ζούμε, σκιές μονάχα είμαστε, σαν σύννεφα περνούμε, βάλτε, βάλτε να πιούμε. Μια και μας γέλασ’ η ζωή κι εμείς ας τη γελούμε, δεν ωφελούν τα δάκρυα, βάλτε να πιούμε. Κι αν έρθει ο Χάρος μια βραδιά ας τον υποδεχτούμε, σαν φίλο στο τραπέζι μας κι αυτόνε τον κερνούμε, βάλτε, βάλτε να πιούμε. Μια και μας γέλασ’ η ζωή κι εμείς ας τη γελούμε, δεν ωφελούν τα δάκρυα, βάλτε να πιούμε.