Κουράστηκα στα χέρια σου να υποφέρω τόσο, μ’ έφαγες, μ’ έφαγες, πότε θα γλιτώσω. Μου `χεις κάνει τη ζωή μου τυραννία, είν’ αδικία, είν’ αδικία. Αρνήθηκα τη μάνα μου κι αγάπησα εσένα, βάσανα, βάσανα, πίκρες κάθε μέρα. Μου `χεις κάνει τη ζωή μου τυραννία, είν’ αδικία, είν’ αδικία. Στο τέλος, περιφρόνηση, το ξέρω πως θα πάρω, πόνε μου, πόνε μου και πως θα σε γειανω. Μου `χεις κάνει τη ζωή μου τυραννία, είν’ αδικία, είν’ αδικία.