Ω, νεκρά παλληκάρια, παιδιά του λαού, Που το αίμα σας στάζει στις πέτρες του βουνού, Σηκωθείτε κι αρπάξτε τουφέκι ξανά, Χαίρω χαίρε χρυσή λευτεριά! Περπατά και βροντά και τα σκότη σκορπά Η κομμουνιστική νεολαία! Των ανόμων εχθρός και του κόσμου φρουρός Δυνατή, ενωμένη κι ωραία! Κόκκινος ήλιος γαρούφαλο στο πέτο μου Σπίτι και φίλος το κόμμα της δουλειάς, Κόκκινος ήλιος γαλάζιο το κασκέτο μου Σύντροφος ίσκιος η μάνα η εργατιά. Απ’ τον Πίνδο στην Γκιώνα και στον Αξιό, Το ποτάμι θα πνίξει το μαύρο φασισμό, Μεγαλώνει το δέντρο κι απλώνει κλαριά, Στην απέραντη γη την πλατιά. Περπατά και βροντά και τα σκότη σκορπά Η κομμουνιστική νεολαία! Των ανόμων εχθρός και του κόσμου φρουρός Δυνατή, ενωμένη κι ωραία! Κόκκινος ήλιος γαρούφαλο στο πέτο μου Σπίτι και φίλος το κόμμα της δουλειάς, Κόκκινος ήλιος γαλάζιο το κασκέτο μου Σύντροφος ίσκιος η μάνα η εργατιά. Θ’ ανταμώσουμε αδέρφια μια μέρα ξανά, Σε μια νέα Ελλάδα σε πόλεις και χωριά, Οικοδόμοι κι εργάτες της νέας ζωής, Χέρι χέρι της γης οι λαοί. Περπατά και βροντά και τα σκότη σκορπά Η κομμουνιστική νεολαία! Των ανόμων εχθρός και του κόσμου φρουρός Δυνατή, ενωμένη κι ωραία! Κόκκινος ήλιος γαρούφαλο στο πέτο μου Σπίτι και φίλος το κόμμα της δουλειάς, Κόκκινος ήλιος γαλάζιο το κασκέτο μου Σύντροφος ίσκιος η μάνα η εργατιά...