Εικοσάχρονο αγόρι στα Πετράλωνα με τους φίλους μου τις μάντρες εσκαρφάλωνα, τα κορίτσια δέκα δέκα κυνηγούσαμε και δεν ξέραμε, απ’ όλες, ποια αγαπούσαμε. Πιο καλά να `μαστε νέοι και μπατίρηδες παρά τώρα παντρεμένοι, νοικοκύρηδες, παρά τώρα παντρεμένοι, νοικοκύρηδες, πιο καλά να `μαστε νέοι και μπατίρηδες. Μ’ ένα δίφραγκο στην τσέπη αλωνίζαμε, αγαπούσαμε για λίγο και χωρίζαμε, μα κι εμείς όπως κι οι άλλοι δε γλιτώσαμε, ήρθε η ώρα και τη νύφη την πληρώσαμε. Πιο καλά να `μαστε νέοι και μπατίρηδες παρά τώρα παντρεμένοι, νοικοκύρηδες, παρά τώρα παντρεμένοι, νοικοκύρηδες, πιο καλά να `μαστε νέοι και μπατίρηδες.