Δεν έχω μάνα να με πονέσει, δεν έχω φίλους και συγγενείς, έμεινα έρημος σ’ αυτόν τον κόσμο και δε με σκέπτεται κανείς. Σαν το έρημο πουλί έχω μείνει στη ζωή, δίχως αγάπη και δίχως φωλιά, χωρίς στοργή και αγκαλιά, σαν το έρημο πουλί έχω μείνει στη ζωή. Μέσα στη μαύρη τη μοναξιά μου έχω τον πόνο μου για συντροφιά, έχω την θλίψη παρηγοριά μου και στην καρδιά μου συννεφιά. Σαν το έρημο πουλί έχω μείνει στη ζωή, δίχως αγάπη και δίχως φωλιά, χωρίς στοργή και αγκαλιά, σαν το έρημο πουλί έχω μείνει στη ζωή.