Βαριά βαρούν, βαρούν τα σήμαντρα, δε σ’ είδα εχτές και σήμερα. Το μαύρο το μαντήλι, που δένεις στα μαλλιά, να μη το ξαναδέσεις τρελαίνεις τα παιδιά. Αμάν αμάν η φούστα σου, με τρέλαναν τα γούστα σου. Για σένα δε με μέλλει μα τη Παναγιά, γιατί `μαι δικασμένος για τη μπαταργιά. Ίντα μωρ’ μηλιά και πορτοκαλιά, μου βαλες μαράζι μέσα στην καρδιά. Γεφύρι θε να γίνω μέσα στα ρέματα, για να περνάει η αγάπη, δεν είναι ψέματα. Αν είσαι κι αν δεν είσαι του δήμαρχου αδερφή, εγώ θα σε φιλήσω κι ας πάω στη φυλακή….